Iedereen heeft weer met veel te vertellen over het verblijf in de gastgezinnen als we ons verzamelen bij de kerk. De dienst begint om tien uur en zal 2½ uur duren. Er wordt veel gezongen, het koor zingt erg mooi. Bijzonder is dat we een trouwerij meemaken. Wij zingen ook nog een paar liederen, waarvan men hier ook enkele kent. We voelen ons sterk verbonden met elkaar door een lied dat we in verschillende talen zingen.

Na de dienst gaan we weer naar het gastgezin, waar we weer een heerlijke maaltijd krijgen voorgeschoteld. De middag is vrij om te doen wat we willen. De één maakt een wandeling, anderen zingen met het gastgezin. We krijgen steeds meer contact en het wordt steeds leuker.

Om zes uur wonen we een dienst bij in Kilija, een dorp in de buurt. We voelen ons wel een beetje opgelaten, omdat we op het podium moeten zitten met onze gezichten naar de gemeente. De dienst is wat rommelig, veel mensen heen en weer lopen. We zingen weer gemeenschappelijke liederen. Een oude vrouw zingt in haar eentje nog een lang lied. Na de dienst is er een ontmoeting met een grote groep jongeren. We proberen elkaars namen uit te spreken, maar dat is erg moeilijk. Ook bevragen we elkaar over allerlei dingen. Theun zingt een Russisch lied en leert deze aan Oekraïeners in het Nederlands. Na afloop een kop thee met heerlijke koekjes. Er wordt heel wat gepraat in gebrekkig Engels, Oekraïense woordjes, handen en voeten, en tekeningen, maar het lukt heel aardig. Om half tien worden de twee busjes volgestouwd met onze groep en nog veel meer mensen, tot de deur nog maar net dicht kan. Veilig komen we weer in Shevchenkovo aan en gaan zoals elke dag reporten. Dan blijkt dat de jeugd van deze gemeente op ons zit te wachten en ook graag een poosje met ons willen doorbrengen. Tegen twaalf uur gaan we eindelijk allemaal weer uiteen en gaan lopend of met een busje naar de gastgezinnen. Dat wordt een kort nachtje. Morgen gaan we wat met winterhulp doen, benieuwd wat we dan weer beleven.