Vandaag begonnen we in de kerk. Sommigen gingen om 7 uur naar de kerk om te bidden.  Elke maandag komen de jongeren van de kerk daarvoor bij elkaar.  Vorige week baden ze voor onze veilige aankomst, waar vandaag voor gedankt werd. Dat was om 8 uur afgelopen, dus konden we kiezen tussen naar het ziekenhuis gaan of boodschappen doen voor de uit te delen voedselpakketten.

We schrokken nogal van de omstandigheden in het ziekenhuis. De kinderafdeling was goed geregeld en schoon, de andere afdelingen waren donker en vies. In heel het ziekenhuis is geen computer te vinden. De enige goede bedden zijn ‘afdankertjes’ uit Nederland. We voelen gelijk prikkels om te bellen naar Nederlandse ziekenhuizen. De Oekraïners kunnen immers alles gebruiken, zelfs de steriele producten die allang over de datum zijn.

Om 10 uur kwam ook de rest van de groep en begonnen de jongens met het inpakken van voedselpakketten, terwijl de meiden even mochten relaxen. Daarna kwam de kledingvrachtwagen en hebben we de kleding uitgezocht en verdeeld over bepaalde gezinnen. Die kleren waren niet allemaal even geweldig. Maar de mensen zijn hier al snel tevreden en kijken niet op een paar vlekken.

In het busje ‘zo oud als de ark van Noach’ (aldus de chauffeur) gingen we diverse families langs, deelden daar hulpgoederen uit en bespraken de situatie van het betreffende gezin. Elke bezoek werd afgesloten met het zingen van een Nederlands lied. We waren erg onder de indruk van de schrijnende situaties die we tegenkwamen. Het gemiddelde loon ligt rond 100 euro per maand, terwijl de prijzen ongeveer gelijk zijn aan die in Nederland. Ondanks de grote armoede is de gastvrijheid erg groot, zo zaten we aan het einde van de dag met de hele groep thee te drinken in de kleine keuken van een straatarme familie. Daar kunnen wij een voorbeeld aan nemen!

Vanavond wacht ons nog het bijwonen van een repetitie van de brassband. Daarna zullen we eten in de gastgezinnen. Wat zullen we lekker slapen!