Onze laatste avond brachten we door bij de broer van de dominee. We ontmoetten daar een deel van de gemeente. We kregen weer allerlei heerlijkheden voorgeschoteld. Verder deden we een spel wie de meeste Oekraïense namen op kon noemen. De drie winnaars krijgen 10% van hun volgende ticket vergoed. Ook werden er van beide kanten wensen uitgewisseld. We bereidden ons deze avond dus al voor op het afscheid…

26 Oktober

Met op de achtergrond het hakkerige pianospel van Gerben proberen we ons te concentreren om enige woorden op de laptop te typen.
Afscheid nemen is altijd moeilijk, maar vooral vandaag. Zoals gewoonlijk was de bus te laat, dus konden we nog een spel spelen met onze vrienden in Zdolbunov. Daarna was het tijd voor de afsluiting van het contact met de gemeente. Iedereen kreeg twee foto’s, een groepsfoto met de Hollanders en een met de jongeren van de kerk. Nadat de bus was gearriveerd, duurde het nog een hele poos voordat we vertrokken. Nog maar kort op weg kwamen we voor een verrassing te staan. De jongeren van de kerk waren ons vooruit gesneld en wachtten ons op met de Nederlandse vlag en spandoeken met teksten als: ‘We love you. Maybe you should stay?’  Een hartverwarmend afscheid dus. Er werden de nodige traantjes weggepinkt. Na een voorspoedige reis kwamen we om 7 uur aan in Kiev. Al leek het onderweg niet allemaal even soepel te gaan. Er kwamen rare geluiden uit de ingewanden van de bus. De chauffeur dacht echter door te kunnen rijden en inderdaad kwamen we zonder kleerscheuren aan. Of dat ook voor de bus geldt staat nog te bezien. Na aankomst genoten we een heerlijke maaltijd. We gaan vanavond vroeg slapen. Weltrusten!

He made us one,
He made us friends,
He give us a new name
He called us Christians.
(Deze tekst kregen we mee vanuit Zdolbuniv)