Nieuwskanaal voor: Kom over en help - Xperience

Weer veilig thuis!

Fri, 28 Oct 2011 12:35:54 +0200

Vanmorgen om 03.10 uur zaten 17 nog wat slaperige mensen aan het ontbijt in de Puhova-kerk van Kiev.... Om 03.40 uur vertrokken we met de bus van de kerk naar het vliegveld. De vlucht verliep prima en we waren op de verwachte tijd van 09.25 uur op Schiphol. We maakten een groepsfoto en sloten met gebed de reis af. Daarna naar de ouders en de familieleden die stonden te wachten. We namen afscheid van elkaar. Na een week voel je onderling een bijzondere band!
Een prachtige week ligt achter ons. We hebben veel gezien van Gods werk in Oekraïne. Hij gaat door met Zijn werk. We hebben vrienden gemaakt die onder heel andere omstandigheden leven. We weten dat zij bidden voor ons. We doen het ook voor hen! Slawa Bogu (Geloofd zij God!)

Galgendag

Thu, 27 Oct 2011 18:00:07 +0200

De laatste dag brak aan. Eerst kregen we een rondleiding door de Christelijke privéschool. Deze school ziet er beter uit dan de gemiddelde staatsschool in de Oekraïne. Toch zijn de stoelen en tafels afdankers uit Nederland. De school kan nauwelijks bestaan door een tekort aan leerlingen.
Vervolgens bracht de bus ons bij een grote Orthodoxe kathedraal, waar we onze ogen uitkeken naar alle glamour en glitter. Daarna was de souvenirmarkt aan de beurt, van wel liefst twee kilometer lang. Daar hebben we wat rondgesnuffeld en onze inkopen gedaan.
Na een lekkere lunch hebben we een bezoek gebracht aan het Tsjernobylmuseum. De gids verwachtte dat Nederlanders heel goed Engels kunnen en begreep niet dat wij zijn stortvloed van moeilijke woorden niet begrepen. Toch hebben we er wel wat van opgestoken, dankzij de vertaling van sommigen uit de groep.
Nu wacht ons nog een maaltijd, een sportactiviteit met de jongeren van deze gemeente en de bonte avond. Wat zullen we morgen uitgerust zijn als we om 4 uur in de bus stappen…

Tot morgen!!

Afscheid nemen in Zdolbuniv

Wed, 26 Oct 2011 22:18:14 +0200

Onze laatste avond brachten we door bij de broer van de dominee. We ontmoetten daar een deel van de gemeente. We kregen weer allerlei heerlijkheden voorgeschoteld. Verder deden we een spel wie de meeste Oekraïense namen op kon noemen. De drie winnaars krijgen 10% van hun volgende ticket vergoed. Ook werden er van beide kanten wensen uitgewisseld. We bereidden ons deze avond dus al voor op het afscheid…

26 Oktober

Met op de achtergrond het hakkerige pianospel van Gerben proberen we ons te concentreren om enige woorden op de laptop te typen.
Afscheid nemen is altijd moeilijk, maar vooral vandaag. Zoals gewoonlijk was de bus te laat, dus konden we nog een spel spelen met onze vrienden in Zdolbunov. Daarna was het tijd voor de afsluiting van het contact met de gemeente. Iedereen kreeg twee foto’s, een groepsfoto met de Hollanders en een met de jongeren van de kerk. Nadat de bus was gearriveerd, duurde het nog een hele poos voordat we vertrokken. Nog maar kort op weg kwamen we voor een verrassing te staan. De jongeren van de kerk waren ons vooruit gesneld en wachtten ons op met de Nederlandse vlag en spandoeken met teksten als: ‘We love you. Maybe you should stay?’ Een hartverwarmend afscheid dus. Er werden de nodige traantjes weggepinkt. Na een voorspoedige reis kwamen we om 7 uur aan in Kiev. Al leek het onderweg niet allemaal even soepel te gaan. Er kwamen rare geluiden uit de ingewanden van de bus. De chauffeur dacht echter door te kunnen rijden en inderdaad kwamen we zonder kleerscheuren aan. Of dat ook voor de bus geldt staat nog te bezien. Na aankomst genoten we een heerlijke maaltijd. We gaan vanavond vroeg slapen. Weltrusten!

He made us one,
He made us friends,
He give us a new name
He called us Christians.
(Deze tekst kregen we mee vanuit Zdolbuniv)

Ontmoetingen bij verslaafdencentrum en blindenproject

Wed, 26 Oct 2011 00:48:03 +0200

Vandaag was een mooie dag. We hebben de actiedoelen bezocht, dat zijn meerdere projecten van de baptistengemeente in Rovno. Onze tocht begon bij de christelijke ‘peuterspeelzaal’ in Rovno, waar we even de sfeer hebben geproefd. Deze voorziening bevindt zich in een gedeelte van het oude fabriekspand dat de kerk heeft betrokken. Vervolgens bracht de bus ons bij het rehabilitatiecentrum, even buiten de stad. Hier wonen ongeveer dertig (ex-)verslaafde mannen. We werden opnieuw gastvrij onthaald. Op de directeur na zijn alle werknemers ex-verslaafden. Zij allen zien het echt als een roeping van God om nu anderen te helpen. De mannen vertelden ons om de beurt hoelang zij al verslaafd zijn, sommigen al twintig jaar! Ze maken ons duidelijk dat er geen theorie of methode nodig is, alleen het werk van God voldoet! Ook worden er geen medicijnen gebruikt. Van de een op andere dag gebruiken de verslaafden helemaal geen alcohol, drugs of sigaretten meer.

De bewoners slapen met zijn zessen op een kamer. Overdag beginnen zij met een Bijbelstudie, vervolgens werken ze heel de dag op het land of helpen ze mee aan de bouw van het huis. (De bouw begon in 2007 en is nog steeds niet klaar). Dit helpt hen om in de maatschappij te komen als ze afgekickt zijn, velen van hen hebben nog nooit eerder een baan gehad.

Samen hebben de bewoners christelijke liederen gezongen, wat veel indruk op ons maakte. Tijdens de maaltijd hadden we veel contact, sommigen konden een paar woorden Engels en inmiddels lukt het ons ook al aardig om dingen met handen en voeten duidelijk te maken. Vol trots liet een man zijn konijnen zien, eigenlijk onvoorstelbaar dat hij eerst altijd dronken was.

De buschauffeur bracht ons terug bij het gebouw van de kerk (waar ook de ‘ peuterspeelzaal’ was) Nu gingen we naar een kamer waar een bijeenkomst plaatsvond voor blinden, ook dit project wordt gesteund door Kom over en help. De blinden waren erg benieuwd naar de voorzieningen en leefomstandigheden van blinden in Nederland. Het was moeilijk om het niet als een ‘ paradijs’ te laten klinken. Blindengeleidehonden kennen zij bijvoorbeeld ook, maar die zijn onbetaalbaar met een pensioen van 70 euro per maand. ‘And in the Netherlands it’s just possible to go to the shop and buy a bread and work?!’ , werd er verbaasd gevraagd. De liederen die we zongen werden dankbaar aangehoord.

‘s Avonds zijn we opnieuw volgestopt in ons gastgezin en straks zijn we uitgenodigd om bij een diaken thuis thee te komen drinken.

Nogmaals bedankt voor alle reacties op de weblog, elke dag worden ze voorgelezen en we genieten enorm van jullie meeleven!

Een dag vol boeiende bezoeken!

Mon, 24 Oct 2011 22:19:36 +0200

Vandaag begonnen we in de kerk. Sommigen gingen om 7 uur naar de kerk om te bidden. Elke maandag komen de jongeren van de kerk daarvoor bij elkaar. Vorige week baden ze voor onze veilige aankomst, waar vandaag voor gedankt werd. Dat was om 8 uur afgelopen, dus konden we kiezen tussen naar het ziekenhuis gaan of boodschappen doen voor de uit te delen voedselpakketten.

We schrokken nogal van de omstandigheden in het ziekenhuis. De kinderafdeling was goed geregeld en schoon, de andere afdelingen waren donker en vies. In heel het ziekenhuis is geen computer te vinden. De enige goede bedden zijn ‘afdankertjes’ uit Nederland. We voelen gelijk prikkels om te bellen naar Nederlandse ziekenhuizen. De Oekraïners kunnen immers alles gebruiken, zelfs de steriele producten die allang over de datum zijn.

Om 10 uur kwam ook de rest van de groep en begonnen de jongens met het inpakken van voedselpakketten, terwijl de meiden even mochten relaxen. Daarna kwam de kledingvrachtwagen en hebben we de kleding uitgezocht en verdeeld over bepaalde gezinnen. Die kleren waren niet allemaal even geweldig. Maar de mensen zijn hier al snel tevreden en kijken niet op een paar vlekken.

In het busje ‘zo oud als de ark van Noach’ (aldus de chauffeur) gingen we diverse families langs, deelden daar hulpgoederen uit en bespraken de situatie van het betreffende gezin. Elke bezoek werd afgesloten met het zingen van een Nederlands lied. We waren erg onder de indruk van de schrijnende situaties die we tegenkwamen. Het gemiddelde loon ligt rond 100 euro per maand, terwijl de prijzen ongeveer gelijk zijn aan die in Nederland. Ondanks de grote armoede is de gastvrijheid erg groot, zo zaten we aan het einde van de dag met de hele groep thee te drinken in de kleine keuken van een straatarme familie. Daar kunnen wij een voorbeeld aan nemen!

Vanavond wacht ons nog het bijwonen van een repetitie van de brassband. Daarna zullen we eten in de gastgezinnen. Wat zullen we lekker slapen!

Jongerenmeeting en Oost-Europese kerkdiensten

Sun, 23 Oct 2011 23:39:07 +0200

Inmiddels hebben we de jongeren van de kerk wat beter leren kennen. Onder de maaltijd was het dus ook beregezellig, ondanks de taalbarri�re. Erna maakten we de wekelijkse jv-avond mee, die werd ingeleid door het verhaal van de rijke jongeling. Vervolgens vertelden verschillende jongeren iets over hun eigen geloof. Voor ons was dit best ongewoon, maar ook indrukwekkend.

Dit is een gewoonte van de jongeren hier. Een andere gewoonte die volgde was het bidden in groepjes. Vooraf was opgenoemd waarvoor gebeden moest worden. In de groepjes bad iedereen om de beurt hardop. Wij zijn deze openheid helemaal niet gewend, maar juist dit is erg verrijkend: Xperience! Tenslotte was er een oefening in het noemen van elkaars namen, wij wisten slechts een paar namen omdat ze erg lastig uit te spreken zijn. Na afloop was er nog koffie en thee met opnieuw rijk gevulde schalen vol koek en chocola. Opnieuw ontstonden goede gesprekken, we hebben nu al veel van elkaar geleerd!

23 oktober 2011

Vandaag hebben we twee Oekraïense kerkdiensten meegemaakt. ’s Morgens gingen we naar de kerk in Zdolbuniv. De dienst ging er heel wat anders aan toe dan we gewend zijn in Nederland. Zoals dat er veel mensen komen aan het woord, verschillende koren zingen, ook het bidden is anders, de ene keer zingen ze, de andere keer staan ze en de dienst duurt langer dan 2 uur. Hierna gingen we naar andere gezinnen om daar te lunchen. We kwamen weer in een heel omgeving terecht. Je hoeft hier niet bang te zijn dat je te weinig eten krijgt, er is altijd genoeg en ze zijn gauw bang dat je te weinig eet. Na het eten brachten sommigen een bezoek aan het ziekenhuis, of werden er gesprekken gehouden met de mensen van de kerk. Het communiceren is best wel lastig omdat de meesten geen Engels kunnen, maar het is heel bijzonder om toch dingen duidelijk te kunnen maken met pen en papier of handen en voeten.

Om vier uur gingen we naar een andere kerk om daar ook een dienst mee te maken. Het ging er ongeveer het zelfde aan toe als ’s morgens, wel was de gemeente veel kleiner. Net als in de ochtenddienst hield Gerben een korte toespraak en zongen we met de groep twee Nederlandse liederen. Daarna aten we met de gemeente van daar. Na het eten gingen we weer richting huis en sloten we de dag af met een korte evaluatie en werden de reacties van de weblog voorgelezen, het is ontzettend leuk om de reacties te horen!

Zie hieronder foto's van de kerkdienst. Leuk detail: ook vonden we een bericht van de 'Claxon.' Dit was de vroegere jongerenuitgave van het RD.

Vliegen, reizen en de eerste Xperiences

Sat, 22 Oct 2011 22:58:19 +0200

Onwennig, dat wel. Maar we delen hetzelfde lot: wachten. Wachten op Wim en het vliegtuig. Sommigen vliegen voor het eerst. Best wel spannend dus. Maar eenmaal in de lucht is het spannende er snel af. Het wordt al snel een lange zit. En zitten doen we vandaag nog meer. Al weten we in de lucht nog niet wat ons boven het hoofd hangt.

De bus laat namelijk ook nogal lang op zich wachten. Zo leer je de cultuur meteen kennen. En als we rijden, duurt het lang. Aan Kiev komt nooit een eind als je in de file staat. En dan ben je nog maar net op weg. Na drie uur zijn we nog maar op één vierde. Gelukkig gaat het laatste gedeelte wat vlotter. Onderweg maken we ook al kennis met nieuwe manieren om je behoefte te doen. Zonder toiletpot bijvoorbeeld. En met muurtjes waar je overheen kunt kijken. Eén soort papier dient voor verschillende doeleinden.

Na acht uur hobbelen komen we aan in Zdolbuniv. Achter op schema, maar we worden opgewacht en meegetroond. Bij de gastgezinnen wacht de meesten van ons een heerlijke maaltijd. De smaak is prima, maar de tijd minder: we zitten om één uur nog aan tafel. Als we eindelijk in bed ploffen, slapen we al snel. Wat wil je ook na zo’n dag…

Zaterdag 22 oktober

Na een korte, maar heerlijke nacht en een ontbijt in het gastgezin, verzamelden we ons om 9.00 bij de kerk. We hadden elkaar gelijk al veel te vertellen, iedereen kwam met andere verhalen over zijn/haar onderkomen… De een werd vanmorgen verrast door pannenkoeken, de ander vertelde dat er speciaal voor hen een gat in de tuin was gegraven met planken eromheen, een ‘toilet’, anderen mochten op het mooiste bed slapen terwijl de gastvrouw plaatsnam in de keuken. Ze zijn in ieder geval allemaal even gastvrij, heel mooi om te zien!

Toen de groep compleet was, zijn we in een bus naar Rovno gegaan. Daar hebben we eerst het kindertehuis bezocht. Na plastic overschoentjes aangedaan te hebben, mochten we om het hoekje kijken bij de baby’s, die bijna heel de dag in hun ledikant liggen. Vervolgens brachten we even door met kinderen van 1 a 2 jaar oud, die bijna allemaal een ontwikkelingsachterstand hebben door bijvoorbeeld overmatig alcoholgebruik van de ouders. Na een tijdje buiten gespeeld te hebben met iets oudere kinderen, heeft de helft van ons even met gehandicapte kinderen doorgebracht.

De kinderen moesten gaan slapen, dus wij gingen nog even Rovno in om met de dominee als gids even de cultuur te proeven. De mensen kennen hier geen supermarkt, alle inkopen worden gedaan op de markt.

Terug in de kerk werden we gastvrij ontvangen door een groot aantal jongeren, die een maaltijd hadden bereid. We hebben samen gezongen, wat gaaf was omdat een aantal liederen van ons overeenkomen met die van ons. Ook hebben zij ons een Oekraïens lied aangeleerd, mooi, maar enorm lastig te zingen. Verder hebben we allerlei spellen gedaan met elkaar en gecommuniceerd met handen, voeten, Duits, Engels, pen en papier.

Straks wacht ons nog een maaltijd hier en een jv-avond en stiekem hopen we dat komende nacht iets langer wordt!

(klik op foto voor vergroting)

Veilig aangekomen

Sat, 22 Oct 2011 07:09:18 +0200

Gisterochtend vertrokken we rond 10 uur (een uur later dan verwacht) dan toch echt met het vliegtuig naar Oekraine.We kunnen alvast melden dat we allemaal veilig zijn aangekomen.

Eenmaal aangekomen in Oekraine, stapten we in de bus, die ons met een 7 uur durende tocht naar Rovno zou brengen. Na enig oponthoud in Kiev, waren we om 23:30 in Zdolbunov (vlakbij Rovno). Hier werden we opgevangen in een grote kerk, waar iedereen uiteindelijk werd verdeeld in zijn of haar gastgezin. De groep maakt het goed en de sfeer zit er al goed in.

Vanavond lezen jullie een uitgebreid verslag van gisteren en vandaag.

Vandaag zullen we een kindertehuis bezoeken en de plaatselijke jongerengroep van de kerk ontmoeten. Houd de weblog dus in de gaten vanavond!

Het is bijna zover....

Thu, 20 Oct 2011 16:20:18 +0200

De voorbereidingen zijn getroffen. De spanning stijgt. Morgenochtend 09:15 zal het vliegtuig opstijgen vanaf Schiphol.

13:15 (Oekraïnse tijd) zullen we aankomen in de Hoofdstad Kiev. Wij zijn er klaar voor. De groep zal verschillende projecten bezoeken, in gastgezinnen slapen en vooral veel ontdekken!

Houd de weblog goed in de gaten voor de laatste belevenissen!

Instructiedag Xperience Oekra�ne 2011

Fri, 14 Oct 2011 14:27:11 +0200

De instructiedag van de Xperiencegroep van 2011 was goed geslaagd!

Vandaag de instructiedag! Het was voor iedereen onwennig. Wie gaan er allemaal mee? Eerst even kennismaken natuurlijk. Door middel van een film en een presentatie weten we wat ons te wachten staat. Ze krijgen we er al zin in!

We eten wat een daarna volgen we workshops over onze taken tijdens de reis (foto’s maken, filmen en tekst schrijven). Als laatste hebben we nog een spel en vragenrondje. We sluiten af met een groepsfoto. We kijken terug op een leuke dag en zien uit naar de reis!